Dersim – Yazgül – Bahar

  • mi-ovacik-dersim-(0251)ed
  • mi-ovacik-dersim-(0265)ed
  • mi-ovacik-dersim-(0273)ed
  • mi-ovacik-dersim-(0284)ed
  • mi-ovacik-dersim-(0248)ed

Munzur’un gözelerinden dönerken sağımda yemyeşil bir çayır, çayırın işçinde bir köy. Ne kadar da yeşil diyorum kendi kendime? Ağaçların altında birkaç kişi oturuyor. Yaklaşıp selamlaşıyorum. Ovacık’ta karşılaştığım hemen hemen her insan gibi dostça karşılıyorlar. Köyün adını duyunca hiç şaşırmıyorum : Yeşilyazı. Bu yemşeyil köye başka da ad verilemezdi zaten.

Dersim, bir ağacın dibinde bisikletiyle keçilerini bekliyor. Hibeyle 25 keçi almış, zamanla çoğaltmış. Akşam köyün girişinde çobandan teslim alıyor keçilerini. Dersim bekar, annesi Yazgül’le yaşıyor. Evine gidiyoruz. Veteriner kardeşi Çilem, halası Feride, annesi Yazgül, köpekleri Panço, karşılıyorlar bizi. Buz gibi ayranın ardından bir demlik çay geliyor yanında ikramlarla.

Dersim’le annesi Yazgül evin altındaki ahırda yavruları emziriyorlar. Tüm keçilerin bir adı var: Holle, Maviş, Bahar, Ceylan, Sevgi, Seher, Pulle, Beşiktaş, Minnoş, Boncuk, Sıve, Goyrez, Cemo, Geyik, Aşkım, Asmin, Sena, Kıvrık, Yıldız...

İçerde hareket etmek çok zor olsa da Yazgül’ün kucağında Bahar’ın bir fotoğrafı takılıyor objektifime.

Akşama misafir etmek istiyorlar ama gitmem gerek. Kendileri gibi adları da güzel bu insanların yanından bir daha görüşmek üzere ayrılıyorum.

Yeşilyazı Köyü, Ovacık, Dersim, 2018 © Mehmet İlbaysözü

No Comments Yet.

Leave a comment